Verdraaide DNA-moleculen onder de loep met nieuw Delfts instrument (BN/Nynke Dekker Lab)
13 juni 2012 door M&C TNWEen team van onderzoekers van de TU Delft (BN/Nynke Dekker Lab) heeft een nieuw instrument ontwikkeld om zeer precieze metingen aan draaiingen in individuele DNA-moleculen te verrichten. Het instrument helpt om meer inzicht te krijgen in biologische systemen, zoals het kopiëren en repareren van DNA. Het onderzoek verschijnt deze week online in het wetenschappelijke tijdschrift Nano Letters.
Zwemstaarten
Het nieuwe instrument heet een elektromagnetische koppelpincet; in het Engels electromagnetic torque tweezers, eMTT. Het instrument combineert permanente magneten (voor het aanbrengen van krachten) met elektromagneten, die draaiingen en metingen mogelijk maken. Hiermee kunnen wetenschappers inzicht krijgen in de rol van draaiing en van de natuurkundige grootheid koppel (kracht maal arm) bij verschillende biologische moleculen en situaties. Voorbeelden hiervan zijn de rotatiemotoren die de draaibeweging van de zwemstaarten van verschillende bacteriën mogelijk maken en de precieze werking van draaiingen in het DNA-molecuul bij het kopiëren en repareren.
Telefoonsnoer
Met het nieuwe eMTT-instrument hebben onderzoekers Xander Janssen, Jan Lipfert en hun collega’s van het Kavli Institute of Nanoscience van de TU Delft, zeer precieze metingen van het koppel uitgevoerd op dubbelstrengs DNA. Hun metingen stuitten op een verschijnsel dat eerder al theoretisch was voorspeld. Als je aan een DNA-molecuul draait, zal het koppel eerst lineair toenemen met het aantal opgelegde draaiingen en zullen zich vervolgens kronkels in het DNA vormen. Dit is een effect dat vergelijkbaar is met de vorming van kronkels in elastiekjes of in ouderwetse telefoonsnoeren. Op het moment dat de eerste kronkels gevormd worden, blijkt dat het koppel eerst nog iets meer toeneemt voordat er een lager liggende plateauwaarde wordt aangenomen. Dit effect bleek duidelijk meetbaar in het experiment (ze grafiekje onder).
Magneten
De eMTT is gebaseerd op de magnetische pincet, een veelgebruikte techniek. In de magnetische pincet worden biologische moleculen opgespannen tussen een glasplaatje en een magnetisch bolletje van ongeveer 1 micrometer grootte. Hun respons op een opgelegde kracht en koppel wordt vervolgens in kaart gebracht. Vaak werkt men hierbij met permanente magneten, zodat een groot bereik aan krachten opgelegd kan worden. Maar deze magneten hebben het nadeel dat ze het meten van het koppel bemoeilijken.
Het nieuwe instrument heeft een nieuwe magneetconfiguratie, waarin aangepaste permanente magneten nog altijd de krachten opleggen maar waarin ook spoelen zijn geïntegreerd voor een optimale oplegging en meting van draaiing en het koppel.
Het onderzoek wordt deze week online gepubliceerd in Nano Letters. Het werd medegefinancierd door FOM en door NWO via een VENI-subsidie aan onderzoeker Jan Lipfert.

Bijschrift:
(links) De magneetconfiguratie van de elektromagnetische koppelpincet (electromagnetic torque tweezers, eMTT). Een cilindervormige permanente magneet legt een verticaal-gerichte kracht op aan een DNA-molecuul dat aan een magnetisch bolletje is bevestigd. De rotatievrijheid van het magnetische bolletje is in deze magneetconfiguratie slechts door het DNA beperkt. Door middel van spoelen wordt een homogeen transversaal veld opgelegd waardoor het mogelijk is om het magnetische bolletje om de verticale as heen te draaien. Een tweede bolletje is aan het oppervlak bevestigd om verticaal verloop in de pincet te corrigeren.
(rechts) Meting van de koppel in een DNA-molecuul als functie van het aantal opgelegde rotaties. Rode punten zijn gemeten met de elektromagnetische koppelpincet en de zwarte lijn komt overeen met een kwantitatief model van de koppeltoename bij de vorming van de eerste kronkels in het DNA bij ~32 rotaties.
Xander J.A. Janssen†, Jan Lipfert†, Tessa Jager, Renier Daudey, Jaap Beekman, and Nynke H. Dekker (†Equal contribution): Electromagnetic Torque Tweezers: A Versatile Approach for Measurement of Single-Molecule Twist and Torque Nano Letters (2012) dx.doi.org/10.1021/nl301330h
Meer informatie:
Dr. Xander Janssen: 015 278 5394; x.j.a.janssen@remove-this.tudelft.nl
Dr. Jan Lipfert: 015 278 3552; j.lipfert@remove-this.tudelft.nl
Prof. dr. Nynke Dekker: 015 278 3219; n.h.dekker@remove-this.tudelft.nl
Links:


